Instagram Hikaye Paylaşmaya Ne Denir?
Hadi itiraf edelim, Instagram hikâyeleri çoğumuz için hayatın ayrılmaz bir parçası haline geldi. Sabah uyanır uyanmaz gözümüzün ilk gittiği yer, yataktan bile daha yakın bir mesafede olan telefon ekranıdır. O an, sabah uykusuz gözlerinizle göz göze geldiğiniz ilk şey belki de bir arkadaşınızın paylaştığı kahve fincanı, belki de bir influencer’ın makyaj rutini videosudur. Ama günün sonunda hepsi birer hikâyedir ve bu hikâyeler dünyasında hepimizin bir yerleri vardır.
Ben de bu yazıyı yazarken İzmir’de bir kahve dükkanında oturuyorum. Yanımda eski arkadaşım Mert, Instagram’dan hikâye paylaşıyor. Neden paylaşıyor? Kim bilir, belki “kahve içiyorum, bir hikâye atayım, biraz dikkat çekeyim” modunda. Durum böyleyken, Instagram hikâyesine dair duygularım arasında gidip geliyorum. Mert’in paylaştığı şey, bir kahve fincanı… “Bunu neden paylaştı?” diye düşünürken, aynı soruyu kendime de soruyorum: Ben de ne zaman bir şey paylaştım?
Instagram Hikayesi: Paylaşmanın Yolu Mu, Paylaşılmak İsteyen Bir Mesaj Mı?
Beni tanıyorsanız, her zaman bir espri yapmaya, her şeyi biraz fazla ironiyle sorgulamaya eğilimli olduğumu bilirsiniz. Ama hikayelere gelecek olursak, işin içinde bir tuhaflık var. Instagram hikayesi, aslında çok basit bir şey gibi görünüyor, değil mi? “Bir şey paylaşıyorsun, bir anını insanlara sunuyorsun” diyebiliriz. Ama bu hikayelere baktığınızda, gerçekten ne yapıyoruz? Hayatımıza dair birkaç saniyelik fragmanlar sunuyoruz. Her bir “hikaye”, birinin gündelik anlık yaşantısını paylaştığı, kimlikten kimliğe geçiş yaptığı bir anlam yolculuğuna dönüşebiliyor. Kimi zaman eğlenceli, kimi zaman yalnızca dikkat çekici, kimi zaman da bir nebze derin bir paylaşım…
Instagram hikayesi denince aklınıza ne geliyor? Sadece bir fotoğraf mı? Yalnızca video mu? Yoksa o karede paylaşılan anlamı en derinden hissediyor musunuz? Ne de olsa hikaye, bir anı ölümsüzleştirmenin kısa ama hızlı bir yolu.
Bazen gerçekten bir şeyler anlatmaya çalışıyoruz, bazen de yalnızca hayatımızın rastgele ama değerli anlarını paylaşıyoruz. Ama gerçekte, Instagram hikayeleri neye hizmet ediyor?
Bir gün, sevgilimle İzmir’in sokaklarında yürürken, sıradan bir yürüyüşte “Hadi, hikaye atayım” dedim. O an, bana sadece “Yolun sonu görünüyor, hayat kısa” mesajı veriyordu. O anı paylaşırken içimdeki sesi duyduğumda, “Hikaye paylaşıyorum ama anlamı ne ki?” diye düşündüm. Evet, Instagram’a dair bir felsefe kurdum, çünkü içimdeki sürekli düşünme halini bu şekilde yansıttım. Bu sadece bir hikayeydi ama beni çok düşündüren bir hikayeydi.
“Ne Paylaştım Ki?”
Sık sık bu soruyu sorar oldum. “Instagram hikayesi nedir? Ne paylaştım ki?”
Arkadaşlarım bazen bir şarkı parçasını paylaşıp altına “Bu şarkı her şeyi anlatıyor” yazıyor. Gerçekten de bu şarkının onlar için ne kadar anlamlı olduğunu merak ediyorum. O şarkıyı dinlerken aynı şeyi hissediyorlar mı? Yoksa sadece şarkı popüler diye mi paylaşıyorlar? O an paylaştıkları her şeyin, bir anlık paylaşımdan çok daha derin bir anlam taşıdığını düşünüyorum. İçsel bir bağ kuruyorlar. Bu bazen de bana şunu düşündürtüyor: Peki, ben neden hikayeleri sadece paylaşıyorum, neden hikayelerime bu kadar anlam yükleyemiyorum?
Geçen gün yine bir kahve içiyordum. Elimde telefon, Instagram açıyorum, arkadaşım “Benim kahvem de böyle oldu” diye bir fotoğraf paylaşmış. Her zaman şüpheci tarafım devreye giriyor ve “Gerçekten mi?” diye düşünüyorum. Sonra hikayeye “Tamam, kesinlikle ben de paylaşacağım” diyerek, altına şöyle yazıyorum: “Kahve fincanımda daha çok şeker vardı. Hadi bakalım, sabah enerjisini alalım!”
Bunlar, düşündüğümüzden çok daha komik aslında. Çünkü Instagram hikayeleri, bir nevi ‘düşüncesiz paylaşımlar’ da olabilir. Sonunda sadece “Ah, bir story attım işte, ne var bunda?” demek de mümkün.
Kısa Diyaloglar: Kendi Kendime Hikaye Paylaşma Felsefesi
Bir arkadaşımın, her hafta bir yere gezmeye gittiği, en güzel yerlerde fotoğraflar paylaştığı hikayeleri var. Dün akşam, bu konuda bir espri yaparken kendimle bir diyalog yapıyordum.
Ben: “Aaa, bu hafta da tatilde, yine paylaşıyor. Kızım, ‘selfie’ çek, takipçilerin seni görecek, kaçırma!”
Kendim: “Evet, yine güneşin batışını paylaşacak. Ama neden hiç orada içsel huzur arayışı paylaşımları yok?”
Ben: “Aynen, kimse ruhsal sıkıntılarını paylaşmıyor, ama herkeste mükemmel bir deniz manzarası var.”
Kendim: “Bundan sonra, biz de ‘İçsel huzurumuzun en derin köşesinde kahve içiyorum’ diye paylaşmalıyız!”
Görüntülerde samimiyet ararken, bir şeyleri düşünmemiz ve biraz da kendimizle dalga geçmemiz gerekiyor. Çünkü bazen paylaşımlar ne kadar dikkat çekici olursa olsun, gerçek anlamda bizi yansıtmıyor.
Hikaye Paylaşmaya Ne Denir? Sadece Bir Eğlence Mi?
Instagram hikâyesi, çoğu zaman sadece eğlencelik bir şey olarak görünüyor. Yani bir anı paylaşma arzusuyla başlıyoruz ama sonra farkına varmadan, bir sosyal medya manifestosuna dönüşebiliyoruz. Bence her paylaşılan hikaye, kişisel bir reklam aracı gibi. Her ne kadar insanlar, “Ben sadece bir şey paylaşıyorum” dese de, bazen gerçekten bir mesaj vermek istiyoruz.
Bunu yaparken kendimi bir reklam ajansı gibi hissettiğimi biliyorum. “Instagram hikaye paylaşımları, sanatı” ya da “Kendini ifade etme yolu” diye adlandırmak mümkün. Ama bazen içimdeki ses, bana “Bu bir reklam değil, bu senin paylaştığın bir anı” diyor.
Sonuçta Hikayeye Dönüş
Sonuçta, Instagram hikayeleri, küçük bir dünyanın kapılarını açıyor. Bunu fark ettim ki, bir hikaye paylaştığımızda bazen de dünyaya “Beni gör, burada olduğumu bil!” demek istiyoruz. O yüzden sosyal medya üzerinde kurduğumuz her hikaye, daha büyük bir “paylaşma” dürtüsünün parçası.
Bir gün oturup düşünürken şunu fark ettim: Belki de hikaye paylaştıkça, sadece bir anı değil, içimizdeki küçük kaygıları da paylaşıyoruz. Ama hiçbir zaman tek başımıza değiliz. Birisi de bizim gibi o kaygılarla aynı anda bir hikaye paylaşıyor, bir başka yere… İşte bazen hikaye paylaşmak, o kaygıları sevimli hale getirebilen bir anı paylaşmaktan ibaret.